Kulaklarımda hala sesin, bitmesini istemediğim şarkı gibi uğulduyor . Diğer taraftan gözlerimin içine bakışın dolanıyor beynimin bir taraflarında. Ne düşünsem, nereye baksam hep “sen” …
Son gülüşün,
son bakışın,
son sarılışın
ve
son ………….
O gün anlamalıydım aslında içime oturan sebepsiz özlemden .. ilk defa sana bakarken içim acımıştı. Yanımdaydın ama içim acıyordu.. sebepsiz … Sanki bir daha göremeyecektim seni .… bu gidişin dönüşü olmayacaktı sanki . ama yinede konduramamıştım senle ayrı düşmeyi kalbime … ayrı kalamazdık biz . olmazdı bu kalp sensiz ..

Gittin ..
Arkanda ıslak bir gül bırakarak tek kelime etmeden gittin …
Ben sadece arkandan baktım ..
Kal diyemedim bile …

Elimde ne bir adres ne bir telefon .. sana dair hiçbir şey ..
Sonsuzluğa gitmiştin sanki ..
Yaşayamam sanıyordum ilk zamanlar …. Alışamam, nefessiz kalırım diyordum bu şehirde … Alışıyormuş insan acıya da sensiz yaşamaya da …

Sonunu getiremediğim hayal meyal hatırlanan güzel anılar var ....
Bir sahil kenarı … ve sen … dilimizde ise bizim şarkımız … Dalgaların gelip ayağımıza dokunuşuyla başlayan dansımız …

içerik ile ilgili anahtar kelimeler : Sen gittikten sonra hatıralarına sığınıyorum