Mutluluğun her zaman açık bir kapısı vardır.
Biri kapandığı zaman bir diğeri açılır;
fakat çoğunlukla kapalı kapıya o kadar çok
bakarız ki,
açılmış yeni kapıyı göremeyiz.

Sizi gülümseten birini arayın,
çünkü sadece bir gülümseme karanlık bir günü
aydınlatır.

Yüreğinizi gülümsetecek insanı bulun.
Bulduysanız ona sımsıkı sarılın.

Geçmiş başarısızlıkları ve kalp kırıklıklarının
bırakmadan
hayatta ileri gidemezsiniz.

Pencereniz kirliyse,
dışarı çıkıp manzarayı parlatmanız boşunadır.

Siz SİZ olun,
sakın geldiğiniz yeri unutmayın!

İnsanları dinleyin.
Ama gerçekten dinleyin.
Kesmeden, hayal kurmadan, vereceğiniz cevabı düşünmeden...
Can kulağıyla, yüreğinizle dinleyin...

Cennete gitmenin iki yolu vardır:
Gerçekten öldüğünüz zaman
Gerçekten yaşadığınız zaman

Pekçokları mutluluğu insandan daha yüksekte ararlar,
bazıları da daha alçakta.
Oysa mutluluk insanın boyu hizasındadır.
Unutmayın, yarın kimseye vaad edilmemiştir.

Geçen geçmiştir, ân-ı müstakbelse müphemdir.
Gün bugün, saat bu saat, dem bu demdir.

Mutlu olmak, içinde bulunduğunuz 'an'dan daha iyi bir zaman olduğuna karar vermek için beklemekten vazgeçin. Mutluluk bir varış değil, bir yolculuktur.

"Bu renk sana ne çok yakışmış."
"Harika bir iş çıkardın."
"Yemek nefis olmuş"gibi basit, içtenlikle söylenen bir söz,
karşındakinin içini aydınlatır.

Bazen tek istediğimiz yalnız kalmaktır.
Bu anlara duyarlı olun ve ihtiyacı olana yalnız kalma
armağanını verin.

İnsanın "benim" diyebileceği iki şey vardır.
Kalbi ve vakti...