Kibirli ve zengin birisi kapısına gelen bir fakire bir şey vermediği gibi onu azarlar hem de kapıyı yüzüne kapatır.
Zavallı fakir içlenir.bir tarafa çekilir ağlamaya baslar.bir kör onun ağlamalarını duyar yanına gelir niçin böyle üzgün olduğunu ve ağladığını sorar.

Fakir olanı biteni anlatır kör teselli vererek üzülmemesini kendi evine gelmesini ekmeğini çorbasını kendisiyle paylaşmasını ister fakir onun içtenliği ve ısrarı karsında kabul eder onunla gider. Fakirin hem karni doyar hem de gönlü hoş olur. Fakir: sen bana evini asini ve gönlünü açtın Allah ta senin gözünü açsın diye dua eder gece olur körde bir garipledir ve o gariplik içerinde gözünden bir kaç damla yas gelir ve gözleri açılır görmeye baslar körün görmesi ile ilgili haber bir anda şehirde yayılır bu haberi fakiri kovan adamda duyar isin aslini öğrenmek için körün yanına gider çok şanslıymışsın gözün nasıl acildi diye sorar körde adama sen nasıl bir adammışsın ki öyle bir mübarek zati azarladın üzdün gözümün l kapısını Allah in izniyle senin kapıyı yüzüne kapatın kimse acıdı der adamada desene kendime yazık ettim kıymetini bilemedim bana değil sana nasip oldu der ve üzgün bir şekilde oradan ayrılır bir dağa kimseyi kapısından çevirmez çok yârdim sever biri olur