Birgün bir buzdolabı tamircisi büyük bir firmanın derin dondurucusunu tamire gider.işi bitmediği için mesai saati dışındada çalışmak zorunda kalır.

Dolabın içine girer ve arkasından dolap kapağı kapanır.Mesai bittiği için bağırır ama kimseye sesini duyuramaz.

Yaklaşık 1 saat kadar sonra üşümeye başlar ve donarak öleceğini anlar ve yanında bulunan kağıt kalemi alarak yarı uyuşmuş parmaklarıyla ailesine birkaç satır birşeyler yazmaya başlar.

Sevgili karıcığım;burada donarak ölmek üzereyim parmaklarım soğuktan uyuşmaya başladı,keşke daha çok vakit geçirseydim seninle ve oğlumuzla,keşke daha iyi yaşasaydık.Keşke sabah söyleseydimSeni seviyorum.

Sevgili oğlum;beni tanımadan büyüyeceksin ama inan seni hep seyredeceğim vehep yanında olacağım.Benimle büyümeni isterdim ama resimlerimle büyüyeceksin.Annen sana emanet.Ona iyi bak.Gözüm arkada değil.Senide çok seviyorum.

Sabah işçiler gelip dolabı açtıkları zaman elinde kağıt parçasıyla dolap ustasını bulurlar,kaskatı kesilmiştir.Hemen polise ve adli tabibe haber verirler.Doktor gelir fakat ölüm nedenine anlam veremez.Buzdolabı ustası  donarak ölmüştür fakat dolap çalışmamaktadır.

 

Ya siz sabah evden nasıl çıkıyorsunuz.Psikolojiniz hayatınızı nasıl etkiliyor,nekadar etkiliyor.

Sevgiler

Â