Gözlerine baktığımdan beri yüreğimde bir titreme var. İçimi aydınlatan bişey var.
Adını daha koyamadığım bir duygu bu. Ölmekle ölmemek arası ,Sevmekle sevecek olmak arası bir şey.

Ben senden hiç ayrı kalmamıştım uzun zamandır. Ne şarkılar dindiriyor içimdeki sızıyı nede senle geçirdiğimiz günlerin hayali… Hayallerde bir yerde toz bulutu olup kayboluyor gözümün önünden.
Elimdeki resminin her karesini ezberledim. Kaç kıvrım, kaç çizgi varsa yüzünde hepsi beynimin tam ortasında. Yarın diyorum… yarın belki her şey değişir….

Uzakta olmak içindeki sevgiyi daha çok tetikliyormuş. Daha bi dolu yaşatıyormuş kalbimde seni..

Bir asırdır ayrı gibiyiz sanki. Yollar uzaklaştıkça özlemim bir o kadar artıyor sana.
Teselli edecek hiçbir şeyin olmadığını anlıyorum “senden başka” … çok şey istemiyorum ki hayattan.
Bana çıkmazların içinde olduğum zamanda verdiği mucizeyi şimdi yanımda istiyorum….
Hayatımdaki en güzel varlığı “ sen’i ” …

Seviyorum seni .. hemde her zamankinden daha çok …..
Özlüyorum seni … kimsenin kimseyi özlemediği kadar …
Bekliyorum … geri dönüp koşacaksın kollarıma diye …

Yağmur,
Denize düştüğünde deniz,
Yeşile düştüğünde yeşil,
Toprağa düştüğünde toprak kokar...
Yağmur,
Saçına düştüğünde sevgi,
Eline düştüğünde özlem,
Göğsüne düştüğünde aşk kokar..
Hiç yağmuru,
Göğsüne düşürdün mü?

Ben düşürdüm … şimdi de beni hayata bağlayan yağmur damlamı bekliyorum